Skip to content

misc

#blogydydd 4: ewn ni i’r oriel?

dungbeetle
We Go to the Gallery – Llyfrau Dungbeetle

Ar ôl sgarmes ysgafn efo llyfrau Ladyb1rd, mae We Go to the Gallery ar gael o’r diwedd. Mae’n llawlyfr heb-ei-ail os ydych chi eisiau magu hyder cyn mentro i mewn i oriel gelf, neu eisiau dweud pethau priodol a chlyfar pan yn cadw cwmpeini dosbarth canol. Ar ôl blynyddoedd* o geisio cyflwyno’r casgliad cenedlaethol mewn ffordd afaelgar ac hygyrch: gallaf weld nawr fod fy ymdrechion wedi bod yn ofer.

Mae’r llyfr hwn yn canolbwyntio ar gelf cyfoes, ond dwi’n gobeithio’n wir y bydd Dungbeetle yn cyhoeddi rhagor yn y gyfres, efallai gan ddechre gydag arddangosfeydd cyfarpar tocio (RIP Arddangosfa Cyfarpar Tocio Sain Ffagan). Galli rag-archebu’r llyfr ar wefan Dungbeetle Books, cwmni hanesyddol sydd nawr o dan ofal y comedian Miriam Elia.

-O ddifri ddo, pan o’n i’n arfer dysgu hanes pensaernïol a sut i ddarllen adeiladau, roedd y llyfre gwreiddiol Ladybird yn esbonio sut i fynd ati yn fwy eglur nag unrhyw lyfr arall. Maen nhw’n drysorau.

* Ges i ebost ddoe gan l1nkedin. Pen Blwydd Amgueddfa Hapus i Fi!

Trwsio

Helo ‘na. Fel ma Captain Awkward yn ddweud: dwi’n casau postiau sy’n dechre efo ‘sori bo fi ddim wedi postio am sbel’ ond sori bo fi ddim wedi postio am sbel, a helo.

Dwi wedi bod yn gwella ar ol triniaeth reit ddifrifol sy wedi fy ngadael yn slepjan llwyr, yn nofio ar leilo o dabledi lladd-poen o un apwyntiad ysbyty i’r llall. Ma mwy o bobol wedi rhoi eu dwylo yn fy ngheg yn y mis diwetha na liciwn i gyfadde, a pharhau fydd hynny am ryw chwe mis arall, tan fod esgyrn fy ngên wedi asio’n iawn, a’r nerfau brau wedi ail-dyfu yn fy ngwefus.

Yn y cyfamser, dwi wedi cael lot o amser i orffen prosiectau yn ara bach; i feddwl am beth liciwn i ei wneud pan fydda i wedi gwella; ac i sgrifennu rhywfaint yn y boreuau. Dw i ddim wedi diflasu eto, a mae’n bleser gwneud camau bychain ymlaen.

#camaubychainymlaen: Mae’r thema’n gweithio rywfaint yn well rwan – fe alli di adael nodyn os hoffet ti, a lincio at bostiau penodol. Yn sgil hynny, mae rhai bits o’r thema wedi ôl-ddad-gymreigio. Ymddiheuriadau. Mi ail-ail-gymreigiai nhw pan fydda i’n teimlo’n ddewr.

Delfryda yn y niwl

Tra bo fi’n aros am alwad gan y meddyg man a man ifi aros fan hyn am eiliad. Ar ôl tridie mewn bandej artisanaidd* dwi wedi penderfynu dechre ar waith paratoi at 2014, o leia yr hyn y galla i ei gyflawni ar fy nhîn. Mae gen i gannoedd o faneri i’w gwneud, yn ogystal â threfnu lle i’w harddangos yn ystod Gwyl Fai’r Menywod yn Llundain.

Mae’r cardiau côf i fyny’r grisiau ond ma Siân wedi blogio rywfaint amdanynt fanhyn: sianlilemakes. Byddi’n gweld tipyn mwy arnynt yn ystod y misoedd nesa – yn y cyfamser ma gen i gasgliad bach yn tyfu o faneri diddorol ar pinterest.

Cyn i 2014 ddechre go iawn, mae gen i un swydd bwysig i’w gwneud, sef clirio lle yn Sain Ffagan. Dwi’n gadael, ar ôl saith mlynedd o ddysgu, hyfforddi, gwisgo bonets ac ymweliadau achlysurol â’r lladd-dy lleol. Mae’n drist meddwl na fydda i’n cael y fraint o weithio efo’r tymhorau, na manteisio ar gynhaea blasus y gerddi (diolch i asparaguspea), ond yn rhyddhad na fydda i byth yn gorfod gwisgo corset bren fyth eto.

*artisanaidd, mob doctorish, digon da